ΔΙΗΓΗΜΑ Το φιογκάκι

Το φιογκάκι

Την έβλεπα κάθε μέρα στο λεωφορείο. Με βροχή, με ήλιο, έμπαινε μια στάση πριν από μένα και κατέβαινε στη στάση «ΣΧΟΛΕΙΟ». Ήταν το δίχως άλλο καθηγήτρια, ήταν πασιφανές. Πέρα από τη στάση που κατέβαινε, ήταν και η ώρα που έφτανε εκεί, λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι του γυμνασίου. Ήταν όμως και το ξασμένο μαλλί και η τεράστια τσάντα που κρατούσε και χωρούσε και μένα τον ίδιο μέσα. Σίγουρα θα ήταν γεμάτη τετράδια, εκθέσεις μαθητών διορθωμένες με κόκκινο – κατακόκκινο - στυλό και διάφορα άλλα αξεσουάρ καθηγητών.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ β΄μέρος

Κι αφού το ξεκίνησα, είπα να βάλω και τη συνέχεια. Το ποίημα γράφτηκε για το μάθημα "Ποίηση και Στιχουργική" του Γ. Γιατρομανωλάκη. Για μουσική διάλεξα τη "σονάτα του σεληνόφωτος" και για φόντο μια επεξεργασμένη φωτογραφία μου με τη Λήδα και τον Κύκνο. Αυτή τη φορά έβαλα λιγότερα εφέ και περισσότερα λόγια.

ΔΙΗΓΗΜΑ Η ΝΥΧΤΑ

Το παρακάτω διήγημα πρωτοδημιοσιεύτηκε στο Ιδεόστατο και είναι μια άσκηση δημιουργικής γραφής: ονομάζεται παρατεταμένη πρόταση γιατί δεν έχει παρά μόνο μία τελεία, στο τέλος.

Η ΝΥΧΤΑ (παρατεταμένη πρόταση)
Ήταν η νύχτα που εκείνη η απαίσια ακρίδα πετάχτηκε πάνω στο μαύρο το φουστάνι όταν πότιζες τη ρίγανη (ή το βασιλικό), που δεν τσίριξες και είπες μπράβο κορίτσι μου και την τίναξες στο διπλανό μπαλκόνι, που πέρασε η ώρα και δεν το κατάλαβες κι ύστερα έτρεξες στο Bobby’s μα στη Μαίρη δεν αρέσει να τη στήνουν, που έμεινες μόνη και στο δεύτερο ποτό εκείνος σε πήρε απ’ το μπράτσο και σε ρώτησε για πού και του’ δειξες το δρόμο για το σπίτι, που ούτε μουσική χρειάστηκε ούτε τίποτα, που η κουτσομπόλα απέναντι κοιτούσε μέσα από τα στόρια να δει τα περιγράμματα, που μέχρι τα μεσάνυχτα, τρυπούσες όχι, και γεννούσες ναι, που βγήκε δυνατά βραχνό το μέσα σου και είπαν θα φωνάξουν την αστυνομία,

VINCENT VAN GOGH σε 120 λέξεις

VINCENT VAN GOGH σε 120 λέξεις  

Ανακάτευε με μια σπάτουλα κίτρινο καδμίου και ώχρα. Στο τραπέζι δίπλα του, σωληνάρια και πινέλα πεταμένα σε ένα βρώμικο κουτί. Το δωμάτιο μύριζε νέφτι κι αψέντι. Κρύωνε,

φωτιά δεν υπήρχε. Πίεσε τη μύτη της σπάτουλας στον

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΙΔΗ

Μία από τις κλασικές ασκήσεις δημιουργικής γραφής, είναι η μετατροπή ενός λογοτεχνικού είδους σε ένα άλλο. Παίρνεις ένα λογοτεχνικό κομμάτι που ανήκει στο κίνημα του ρομαντισμού και το μετατρέπεις